دختر تصویر 1

تا رها سازم سرودم را
عشق را آیینه کردم
 در دل آیینه تصویری ندانم از کجا
رویید
 جان شکفت از شوق دیدار و سرودم را
 در شکوه سبز آینه رهاتر کرد
ای نگاه تو نسیم نور
انتظار ساقه را پیغام روییدن
 ای تماشا !‌ ای طنین دور
دیده را در راه تاریک عطش ها
 صبح نوشیدن
خسته از دیدار خویش ام باز کن
 در تنم جوبار گرم خواب را
 شایدم بیراهه ی رویا دهد
جلوه های روشن محراب را
 شاید از شوق نیایش دست ها
 از تنم پرواز گیرد سوی تو
 شاید آن قندیل های سز تاب
شعله در من ریزد از جادوی تو
 باز کن پیوند مژگان ها که رود
 در دل نیزار ها جاری شود
 مردم چشم مرا بنواز تا
 نقطه ی پایان بیزاری شود
در شکوه سبز آینه رهاتر شد
 تا سرود من
 جنبشی افتاد بر تصویر
فاصله ای باز کرد
 از من جداتر شد

دختر تصویر 2

نشست پرتو حیرت
 به دستهای نیایشگرم
 خمیده سقه ی تردید
 به روی شچمه ی جوشان باورم
میان آینه و من
شکست شوق تماشا
 ز چشم دختر تصویر
پرید جلوه ی رویا
درنگ عاطفه از گامم اشتیاق گرفت
به خواب آینه آوار شد حماسه دور
صدای روشن اشکی که گرم بود هنوز
به اهتزاز نگاهم شکست راز بلور
که سایه ای سرشار آمد از غم
 درون بیدارم
که خسته خواند ملالی غریب را
 کدام مرد ؟
 ندانم
 کدام لب در من
 میان فاصله ی لحظه ها نشست و سرود ؟
کدام حاجت در من
 دریچه های حرفم به سرگذشت گشود ؟
 تو آن نسیم سبکبال نرم پروازی
 که بر شدی چو غباری ز دور دست تنم
 من از کرانه ی دور دیار تنهاییم
 چو موج خسته دریدم ز شوق پیرهنم
چو آمدی به تن آشفته گشتم از دیدار
چو رفتی از غم تو سر به سنگ کوبیدم
دوباره باز به راه تو بازگشتم تا
 گریز عطر تو از راه دور بوییدم
هوس بهسینه ام آشفت تا تو دور شدی
نفس دریغ ! دگر با تلاش یار نماند
چو آمدم که غریوت دهم : ز ره برگرد
وجودم آب شد از من دگر غبار نماند
طلای ساحل مژگان بی تکان
 برید جاده ی دریای دور را
دوباره پلک چ بگشود باز هم بر هم ریخت
 ستیز سایه و سودای نور را

دختر تصویر 3

ماورای روشن آینه را
سایه ای آشفته کرد از دور دست
پر زد از اقصای آن دشت زلال
دختر تصویر را درهم شکست
شکوه ای بیدار شد در پوستم
 اندهی لغزید روی دستهام
 آه ! اگر باز آشنا می آمدم
 آن خیال خالی رویای خام
روزنی خندید و آوار صدا
 آستان نور را لبریز کرد
 یک دهان باز در متن غبار
طعنه ای را خواند
ای آزرده مرد
 مانده ای بس در خم بیراهه مشتاق نگاه مهربان سنگ
 در اشاره های گرم آفتاب و رنگ
در زبان بوته و تصویر مانده
خط هر سودا !‌ خطا خوانده
با کدامین مژده رویا گرم می داری ؟
 خشکسار اشتیاقت را نهال وعده می کاری ؟
رو سرودت را به مهر آب ها بسپار
 اینجا همزبانی نیست
قصه ی پاک نوازش را به دست خواب ها بسپار
 اینجا مهربانی نیست
با وزش های دراز آه من
 آینه ام چون غروبی تار شد
دست بردم تاغبارش بسترم
طعنه ای باز ن میان بیدار شد
ای به جان خاموش
ای به تن خسته
 دیرگاهی چشم بر نقش سحر بسته
 دور را پاییده چون گوش خروس صبح
خوانده ناهنگام با هر بانگ کز دور آشنا اید
هی به خود بسپار بسیار گفته : شب نمی یاید
 آرزو گم کرده ای بس مانده حیران : از چه جویی
با که پویی راه
با سر سودایی خود در کلاف دیگران گم
 روزگاری تاج خونین کرده از منقار دوست
با کوبیده به بام روشن همسایه : کان گم کرده اوست
 اینک از این آینه در این خلیج ساکن و آرام
 با کدامین دختر تصویر رویا گرم می داری ؟
 خشکسار اشتیاقت را نهال وعده می کاری ؟
با تپش های دل تو هیچ دل را گرمی پرواز نیست
 هیچ کس با دیگری دمساز نیست
 یکدم از چشمم قطار روزها
چون تبی تابید و چون دودی گذشت
در تنم هر چه زمان بود ایستاد
 چهره ام سیراب سال و ماه گشت
پیر گشتم چون زمین دیر سال
 پیری صد ریشه در من می دمید
لحظه ای با هر چه ماندم ناشناس
نبض من در قرن دیگر می تپید

دختر تصویر 4

 
 تا نسوزم در حریق خون خود
باز شد در گوشتم سیلاب خواب
خواستم عریان شوم از خویش باز
 بامگی از آیینه می دادم خطاب
های خواب آلود عابر زینهار
 بی خبر بر پله های خواب پا مگذار
که دیار وحشی رنگ است آنجا
که به چشم کس نجوشد انتظار تو
که تپیدن های دل ها زمزمه ی سنگ است آنجا
قصر ها آوار گشته
فصل ها بیدار گشته
 زینهار
شهر رویا دیر گاهی شهر خاموشی است
 آشنایی هاش آغاز فراموشی است
در من این فریادها از چیست باز ؟
چیست می پیچد به ساق نرم خواب؟
در سکون پرده هایم اضطراب ؟
 ناخنی هشیار افسون می کند
 شط تاریک ستون پشت من
یا فشار گرم دستی می برد
خواب هذیان برده انگشت من
 باز گرد ای دیر مانده بر سر اوهام
ریگ باران دیده و پا خورده ی آن برکه گوهر نیست
 وهم را پیش از تو ای بسیار کاویدند
جستجوها را به غیر از جستجو پایان دیگر نیست
گر سراغ عشق می خواهی
بالشی سنگی است در ویرانه های گم
رهروان خسته را مژده دروغ یکدم آسودن
آه بیهوده ست
مهر ورزیدن
 با کسی بودن
رنج بردن را به رنج دیگر آلودن
راستی را چیست عشق آموختن
 حیله ای بر حیله های زندگی اندوختن
 سوختن